Sakrament pokuty i pojednania
Do sakramentu spowiedzi świętej w naszej parafii można przystąpić:
w niedziele – podczas każdej mszy św.
w tygodniu – 15 minut przed Mszami św. porannymi i podczas Mszy św. wieczornych.
Warunki dobrej spowiedzi
- Rachunek sumienia
- Żal za grzechy
- Mocne postanowienie poprawy
- Szczera spowiedź
- Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu
Czym jest sakrament pokuty?
Grzech jest przede wszystkim obrazą Boga, zerwaniem jedności z Nim. Narusza on równocześnie komunię z Kościołem. Dlatego też nawrócenie przynosi przebaczenie ze strony Boga, a także pojednanie z Kościołem, co wyraża i urzeczywistnia w sposób liturgiczny sakrament pokuty i pojednania
Sakrament pokuty stanowi osobistą i sakramentalną drogę nawrócenia – obejmującą skruchę, wyznanie grzechów oraz zadośćuczynienie.
Jest to sakrament pojednania, ponieważ prowadzi do odnowienia relacji między grzesznym człowiekiem a miłosiernym Ojcem. Najczęściej jednak używa się nazwy spowiedź, gdyż istotnym elementem tego sakramentu jest wyznanie grzechów przed kapłanem. Mówiąc: „byłem u spowiedzi”, wyrażamy, że przystąpiliśmy do sakramentu pokuty.
Grzech jest przede wszystkim obrazą Boga i zerwaniem jedności z Nim, a zarazem narusza więź człowieka z Kościołem. Tylko Bóg może odpuszczać grzechy. Jezus Chrystus, jako Syn Boży, objawił tę władzę, mówiąc: „Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów” (Mk 2,10), i rzeczywiście jej udzielał. Następnie powierzył ją swoim uczniom, aby działali w Jego imieniu.
Posługa odpuszczania grzechów została przekazana apostołom jako „posługa jednania” (por. 2 Kor 5,18), a przez sakrament święceń sprawują ją biskupi i prezbiterzy. Kapłan, udzielając sakramentu pokuty, wypełnia misję Dobrego Pasterza, który szuka zagubionej owcy; Samarytanina, który opatruje rany; Ojca przyjmującego syna marnotrawnego; oraz sprawiedliwego, a zarazem miłosiernego Sędziego.
Istotą sakramentu pokuty jest przywrócenie człowiekowi łaski Bożej i ponowne zjednoczenie go z Bogiem. Jego celem i owocem jest więc pojednanie z Bogiem.
Owocem dobrze przeżytej spowiedzi jest pokój serca, pogoda sumienia i głęboka pociecha duchowa. Sakrament pojednania przynosi prawdziwe „zmartwychwstanie duchowe”, odnawia jedność z Kościołem, naprawia relacje z innymi i umacnia człowieka na drodze wiary.