Dziś przypada 41. rocznica śmierci o. Jana Wszędyrównego – pierwszego prowincjała utworzonej w roku 1958 Polskiej Prowincji Pasjonistów. Pierwszego Proboszcza naszej Parafii.
Wacław Wszędyrówny, imię zakonne Jan od Dusz Czyśćcowych Wszędyrówny (ur. 4 grudnia 1916 w Rzekuniu, zm. 26 maja 1983), rekolekcjonista, misjonarz.
W 1937 wstąpił do nowicjatu pasjonistów w Sadowiu. 15 września 1937 złożył pierwsze, a 21 października 1943 wieczyste śluby zakonne w Zgromadzeniu Męki Jezusa Chrystusa. Do święceń kapłańskich, które przyjął 14 listopada 1943 roku, przygotowywał się pod kierunkiem Sł. Bożego o. Barnarda Kryszkiewicza. Po przejściu frontu wojennego podczas II wojny światowej zajmował się odbudową klasztoru i kościoła w Przasnyszu, po wojnie powrócił do Sadowia, w 1951 zaś został wikariuszem klasztornym i lektorem studentów w Przasnyszu. W latach 1954–1958 był wiceprowincjałem oo. pasjonistów w Polsce. Dzięki jego zabiegom utworzono wówczas w klasztory w Łodzi i Warszawie, co przyczyniło się do erygowania Prowincji Polskiej pod wezwaniem Wniebowzięcia NMP przez Kapitułę Generalną i mianowanie Wszędyrównego pierwszym prowincjałem oo. pasjonistów w Polsce.
Na początku lat 60. XX w. rozpoczął posługę kapłańską w Łodzi, gdzie był organizatorem i twórcą klasztoru i parafii pasjonistów pw. Matki Bożej Bolesnej na osiedlu Teofilów. W 1971 uzyskał pozwolenie na budowę kościoła, który budowano w latach 1972–1976.
Został pochowany na cmentarzu rzymskokatolickim przy ul. Szczecińskiej w Łodzi w grobowcu pasjonistów.
